Op de fiets naar Kopenhagen
Dag 4 — Nordstrand - Sylt
23-08-2026
Ik word rustig wakker door het ritme van de regen, en dan heb ik het niet over de doorbraak van Rob de Nijs. Geen haast, want nu ik eenmaal op het waddengebied ben, heb ik besloten het tempo wat te dempen. Het is een chique camping die van alle gemakken is voorzien. Gisteren na het douchen heb ik mijn fietsbroek gewassen. Ik controleer of de zeem al wat droger is, maar helaas zal dit nog wel twee uurtjes duren. Dus pak ik rustig mijn spullen in en begin aan een uitgebreid ontbijt.
Ik maak een praatje met twee Zweedse tourfietsers naast wie ik mijn tent gister heb opgezet. Na de babbel hijs ik mezelf in de fietsbroek met nog een natte zeem, maar neem mijn verlies.
Bij het uitchecken vraag ik of ze een fietspomp hebben. De tenteigenaar krijgt gelijk een glimlach van oor tot oor en rent snel naar achter het kantoor. Hij komt terug met een Makita draagbare compressor en zegt: “Jaah, Makita sehr guht!” Zonder enige moeite pomp ik mijn banden weer op tot 4,1 bar. Ze kwamen van 2,3, dus dit zal niet hebben geholpen met de tegenwind van gisteren.
Ik begin mijn rondje op het schiereiland. Het weer is vandaag stukken beter. De wind is nog steeds redelijk straf, maar dat geeft niet want het uitzicht is prachtig. Veel grasland, dijken met grazende schaapjes. Af en toe een zwaluw die meelift en aan de horizon een biddende torenvalk op zoek naar een snack, net als ik.
Na een uurtje fietsen plan ik de eerste pauze in aan het noordelijke einde van het eiland. Precies hier zit een klein cafeetje waar ik even ga chillen en het plan voor vandaag wil maken.
Na het natje en het droogje denk ik aan een Reddit post die ik een poosje geleden in de subreddit over bikepacking las. Een jonge dame die een hele grote ronde door Scandinavië had gedaan vond de eilanden Sylt en Rømø het leukst door de mooie paden. Je kunt Sylt alleen bereiken met de trein. Ik heb de keuze uit twee uur fietsen of een uur fietsen. Dat besluit maak ik onderweg wel. Over de dijk terug naar het vaste land heb ik eindelijk weer eens wind mee. Nice.
Eenmaal op het vaste land begint het te regenen, dus maak ik mijn keuze om het dichtsbijzijnde station te pakken. Tijdens het kaartje kopen komt de trein aan die ik moet hebben. Op het moment dat het kaartje uit het apparaat rolt, vertrekt hij al.
Helaas. Je kant niet altijd 6 gooien.
Nu moet ik nog een uurtje wachten. Dit moment wil ik gebruiken om lunch in te slaan. Pas na een ronde door het dorp kom ik erachter dat het zondag is en alles dicht is. Behalve een kebabzaak en een snackautomat.
Bij aankomst bij de automaat ligt er al een zak nootjes voor me klaar, misschien een cadeautje van de vorige bezoeker. Na wat bestellingen ga ik terug naar het station en vul ik mezelf weer vol met koolhydraten.
De treinrit zit vol met fietsers. Bij de DB hebben ze een hele coupé waar iedereen zijn fiets in kan zetten. Samen met circa dertig mede fietsers reizen we naar het waddeneiland. Ook hier tref ik mijn Zweedse kampgenoten. De treinrit is mooi en gaat over recht over het wad heen. Je kunt hierheen ook met de auto, alleen dan moet je auto wel op de trein. We halen de file op het spoor in, erg leuk gezicht.
Aangekomen in Sylt ga ik meteen op zoek naar het strand om even uit te waaien. Het zonnetje breekt door en ik peuzel nog wat snacks op die ik in mijn tas had.
Het idee van vandaag is rustig aan doen en wat genieten van de omgeving. Dus besluit ik dat hier de tour stopt voor vandaag. Ook omdat alle supermarkten gesloten zijn en ik geen zin heb mij te haasten voor de volgende pont richting Rømø vanavond en daardoor weinig van het eiland kan zien.
Mijn tante trakteert mij op een hotelovernachting, dus die mogelijkheid zet ik hier gelijk in. Vannacht slaap ik in een chique hotel aan het strand. Het is tenslotte mijn vakantie.
Morgen en overmorgen wordt het weer wat beter, dus kan ik ook meer van het eilands schoon genieten.
Terwijl ik dit typ, wacht ik op mijn Pizza Peperoni. Vannacht laad ik me even op samen met mijn powerbank.
9 foto's