Op de fiets naar Kopenhagen
Dag 2 — Nordenham - Brokdorf
21-08-2026
Na een gevarieerd ontbijt van twee bananen, een bakje Skyr yoghurt, een onigiri, een smoothie en een muesli reep begon ik mijn dag rustig aan. Iets te rustig, want toen sloeg de klok alweer bijna 10:00 voordat ik op de tweewieler zat.
Na een klein stukje fietsen kwam ik al aan bij de pont naar Bremenhaven. En de pont arriveerde ook precies op tijd, dus voelde ik mij gelijk een stuk beter over mijn getreuzel, anders had ik namelijk een half uur op de kade moeten wachten.
Wat in Duitsland niet heel handig is, is dat op veel plekken voetgangers en fietsers het pad delen. Zo had ik in een kleine 15 minuten bijna drie aanrijdingen in Bremenhaven met voetgangers die opeens besloten zonder aankondiging van koers te veranderen. Geen koffie meer nodig na deze adrenalinestoot.
Toch voelde ik een klein beetje pap in de benen, dus ging ik tijdens het fietsen op zoek naar een supermarkt via Google, geen succes de komende 40 km. Ook geen snackbar of restaurant op de route. Net toen ik het besluit had genomen de twee bananen op te gaan eten, werd ik verrast door een gevulde snackautomat. Het leek te mooi om waar te zijn, maar het was geen fatamorgana.
Na een blikje cola en een zakje Doritos lustte ik nog wel wat. Toen een chocoladerep van Kinder, daarna kon er nog wel een Snickers bij. Na mijn derde wandeling naar de automaat voor een zakje borrelnootjes besloot ik dat het geld dat ik had uitgegeven, equivalent van het Nederlands minimumuurloon, nu wel voldoende was om de rit door te zetten.
Gierend van de suikers ging ik over het licht glooiende landschap, inclusief een lang stuk gravel door het bos, daar voelt dit fietsje zich toch het meeste thuis. Eenmaal uit het bos zag ik in de verte al een boze wolk aankomen. Maar ik dacht: vandaag hoef ik geen nat pak. Dus plande ik een tactische tussenstop bij een mooi, blokhutterig bushalte. Het koelde gelijk af, dus na wat snacks naar binnen te proppen, besloot ik een bakkie te zetten. Geweldig, zo’n draagbare keuken. De wolk trok voorbij, dus moest ik mijn zin verzamelen want ik had immers geen reden om langer in het hokje te bivakkeren. Nog een uurtje fietsen naar de volgende pont. Prima te doen, dacht ik.
Na 15 minuten op de fiets had ik er al geen zin meer in. Toen fietste ik langs een Lidl en nam het besluit nog meer eten in te slaan, want met zulke afstanden kan je er niet tegen aan eten. Volgens mijn smartwatch moet ik vandaag 2500 kcal extra consumeren. Dus: koolhydraten, koolhydraten, koolhydraten.
Nu eindsprint naar de pont. De wind begon langzaam tegen mij te keren, dus daar leed het tempo ook drastisch onder. Dit was de eerste keer dat ik echt minuten heb zitten aftellen hoe lang ik nog moest fietsen.
Toen ik de pont in de verte zag, herpakte ik me, straks gaat hij weg zonder mij en dan moet ik wachten. Daar hou ik niet van. De professioneel overdrijver wilde net het hekje sluiten, maar gaf me een duimpje dat ik toch mee aan boord mocht. Wat een geluk vandaag.
Aan de overkant bezocht ik de Penny Markt voor het avondeten. Wat een culinair festijn vanavond. (Zie foto) En nu, terwijl ik dit typ, wacht er nog een chocoladerep op mij.
Na de boodschappen moest ik met mijn neus recht de wind in, over de dijk. Er was geen reet aan. Licht verzet en diep in het stuur hangen, en toch niet vooruit komen. Toen maar even een podcast aangezet die mij goed hebben afgeleid. Maar het is gelukt.
De campingplaats is voor campers, dus ik met mijn tent ben een vreemde eend in de bijt. Maar ik krijg af en toe een duimpje, dus voel me niet buitengesloten.
Het tentje staat strak gespannen, het bedje gespreid. De zon gaat nu onder, dus straks lekker onder mijn donzen deken.
10 foto's